Δημοσιογράφος - Συγγραφέας
«Όταν τα φώτα κλείνουν βυθίζομαι παρασύρομαι οι εικόνες χορεύουν μπροστά μου και ψιθυρίζω τα λόγια σα να ήταν μόλις χθες μόλις σήμερα γελώ και δακρύζω ώρες ατελείωτες όταν τα...
Του Νίκου Μόσχοβου Όταν φτύνεις κοριτσάκι το είδωλό σου δεν αισθάνεσαι τίποτα πια είσαι μόνο μια ξύλινη κούκλα. Όταν φτύνεις αυτόν που εσύ λατρεύεις, αυτόν που εσύ σήκωσες, τότε...
Written by Nikos Moschovos When you spit, little girl, at your idol you feel nothing anymore, You are only a wooden doll. When you spit at the man you...
Written by Nikos Moschovos The Petty Satraps of All Kinds have gone for a walk. they knock at my windows trying to grasp at the marrow of my conscience. ...
Του Νίκου Μόσχοβου Οι κάθε λογής Σατραπίσκοι βγήκαν σεργιάνι τις πόρτες μου κτυπάνε το μεδούλι της συνείδησής μου γυρεύουν να αρπάξουνε. Οι ολοκληρωμένοι Χαμαιλέοντες, που το χρώμα τους αλλάζουν...
Written By Nikos Moschovos I don’t want to be dragged Like a lamb to the slaughter. I don’t want to see The closed crematoriums at dawn. I don’t want to...
Του Νίκου Μόσχοβου Δε θέλω να με σέρνουν σαν πρόβατο στη σφαγή. Δε θέλω να βλέπω τα κλειστά κρεματόρια κάθε αυγή. Δε θέλω να σκέπτομαι τον τρόπο που με σκοτώνει....
Από μυθιστόρημα του Νίκου Μόσχοβου -Χαλ, μη βγαίνεις έξω. Σε λίγο ο ήλιος ανατέλλει, φώναξε εκείνη. -Πρέπει να πάω, Τρέισι. Μείναμε χωρίς τρόφιμα. Το πολυκατάστημα απέχει ελάχιστα και είναι 24 ...
Una poesia di Nikos Moschovos Una barca un fiume un porticciolo l’ albero la foglia I’ acqua che scorre la strada che si snoda uomini frettolosi. Urlano le automobili fumaro...
Un poème de Nikos Moschovos Mon amour lointain, eloigne, il n’ a plus de mensonge les oiseaux sont revenus et la vie continue. Mon amour, ne pleure pas seche les...
